Aktualności

Podsumowanie działalności Fundacji Bałtyckiej w 2020 roku

W 2020 roku Fundacja Bałtycka zrealizowała kilka działań oraz wprowadziła szereg zmian organizacyjnych.

Zrealizowane działania

W minionym roku wspólnie z Przeglądem Bałtyckim opublikowaliśmy 9 artykułów nt. krajów bałtyckich. Artykuły dotyczyły m.in. relacji polsko-litewskich (Józefa Piłsudskiego i Lucjana Żeligowskiego), historii Litwy, atrakcji turystycznych Rygi i krajów bałtyckich, górnictwa w Estonii i in.

Jesienią ubiegłego roku wspólnie z portalem Eesti.pl i przy wsparciu Sihtasutus Kodanikuühiskonna Sihtkapital zrealizowaliśmy projekt „Estończycy i estońska kultura w Polsce”. W ramach projektu powstał cykl 15 artykułów pokazujących estoński wkład do polskiej kultury i życia społecznego. Więcej nt. projektu i lista artykułów.

W listopadzie i grudniu zrealizowaliśmy na rzecz Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Rydze dodruk albumu „100 Polaków zasłużonych dla Łotwy”.

Zmiany

Jesienią ubiegłego roku wprowadziliśmy także kilka zmian w samej Fundacji. Zmiany objęły przede wszystkim zmianę siedziby (oraz adresu rejestrowego i korespondencyjnego) oraz wprowadzenie Rady Fundacji do struktury naszej organizacji.

Ponadto wyłączyliśmy z naszej organizacji Przegląd Bałtycki (obecnie wydawcą Przeglądu Bałtyckiego jest firma „BALTIC MEDIA Kazimierz Popławski”). Decyzja ta podyktowana była dwoma czynnikami. Z jednej strony dotychczasowe doświadczenia wyraźnie pokazały nam, że trudno jest finansować projekt ciągły przez organizację pozarządową nieprowadzącą działalności gospodarczej. Z drugiej strony będziemy mogli skupić się na realizacji czasowych projektów tematycznych oraz zadbać o budowę własnej marki i społeczności wokół naszej organizacji.

Pomimo tych zmian, Fundacja Bałtycka zachowa bliski związek z Przeglądem Bałtyckim, jako najważniejszym portalem przybliżającym region Morza Bałtyckiego, współpracując i publikując cykle artykułów na interesujące nas tematy.

W celu wprowadzenia wszystkich zmian i uporządkowania zapisów statutowych przyjęliśmy nowy statut naszej organizacji (nowy statut dostępny jest tutaj).

Jakie plany na 2021 rok?

W tym roku na pewno będziemy kontynuować działalność popularyzatorską – już teraz planujemy wspólne publikacje artykułów dotyczących historii, kultury i społeczeństw krajów regionu Morza Bałtyckiego. Będziemy także ubiegać się o wsparcie na działania czasowe i tematyczne, podobne do projektu, jaki zrealizowaliśmy wspólnie z Eesti.pl.

Rok 2021 chcemy wykorzystać przede wszystkim na budowanie naszego potencjału, tak by w przyszłości móc realizować więcej projektów, także „offline”. Jednym z takich celów jest własne miejsce, które marzy nam się od dawna – lokal, w którym moglibyśmy pracować, organizować spotkania tematyczne i spotykać się w mniej formalnej atmosferze z Wami. Mamy kilka pomysłów, co w takim miejscu powinno się znaleźć i jak powinno działać. Pomimo obecnie trudnej dla kultury i aktywności społecznej sytuacji, wierzymy, że na mapie Warszawy i Polski potrzebne jest takie „bałtyckie” miejsce.

Jeśli nasze działania i nasze cele są dla Ciebie ważne, wesprzyj nas:

 

Zdjęcie tytułowe: Wybrzeża południowego Bałtyku. Zdj. Visible Earth / NASA.

Podsumowanie działalności Fundacji Bałtyckiej w 2020 roku
Przeczytaj całość

Estończycy i Estońska kultura w Polsce – podsumowanie projektu

Jesienią ubiegłego roku Eesti.pl z Fundacją Bałtycką uzyskały wsparcie Sihtasutus Kodanikuühiskonna Sihtkapital na realizację projektu „Estończycy i Estońska kultura w Polsce”. W ramach projektu powstał cykl 15 artykułów. Wszystkie artykuły dostępne są w portalu Eesti.pl.

Projekt „Eestlased ja Eesti kultuur Poolas” („Estończycy i estońska kultura w Polsce”) to wspólne przedsięwzięcie portalu Eesti.pl i Fundacji Bałtyckiej. Projekt został zrealizowany dzięki wsparciu uzyskanemu w ramach tegorocznego estońskiego konkursu grantowego „Väliseesti ajalehtedele suunatud toetusprogramm” („Program wsparcia skierowany do estońskich czasopism zagranicznych”), zarządzanego przez organizację SA Kodanikuühiskonna Sihtkapital („Fundacja Społeczeństwa Obywatelskiego”).

Celem projektu było przybliżenie sylwetek Estończyków, którzy wnieśli swój wkład – zaszczepili elementy kultury estońskiej – do kultury Polskiej oraz pokazanie śladów i zjawisk związanych z estońską kulturą w Polsce.

Artykuły i wywiady, które powstały w ramach projektu poświęcone są m.in. estońskim artystom działającym w Polsce, Estończykom działającym w edukacji czy polskim tłumaczeniom literatury estońskiej. Publikacje, często po raz pierwszy w języku polskim, przybliżają niezwykłe biografie Estończyków, którzy działali w Polsce przez wiele lat lub osiedlili się tu na stałe. Wiele artykułów przybliża opisywane zagadnienia z nowej (bo estońskiej) perspektywy, która wcześniej była tylko wzmiankowana.

Oto artykuły opublikowane w ramach projektu:

  1. Tomasz Otocki, Towarzystwo Polsko-Estońskie w Polsce międzywojennej
  2. Dominik Wilczewski, Bruno O’Ya. Estoński gość w polskim kinie
  3. Anna Grzeszak, Villem Ernits i nauczanie języka estońskiego w Polsce
  4. Tomasz Otocki, Estońscy studenci na uczelniach polskich w okresie międzywojennym
  5. Natalia Sindetskaja, Losy i przygody literatury estońskiej w międzywojennej Polsce
  6. Jan Lewandowski, Agenda Parva. Materialny ślad estońskiej kultury w Polsce
  7. Aarne Puu: Do każdego przekładu podchodzę jak do Ziemi Nieznanej, rozmawiał Kazimierz Popławski
  8. Agnieszka Smarzewska, Codzienność i wyobraźnia. Polskie przekłady estońskiej literatury dla dzieci i młodzieży
  9. Dorota i Benon Bujnowscy, Franciszka Dąbkowska z domu Martna. Estonka z ul. Bernardyńskiej
  10. Marek Dolewka, Twórczość Arvo Pärta jako inspiracja dla polskich artystów
  11. Anna Michalczuk-Podlecki: W języku estońskim jest magia, rozmawiał Kazimierz Popławski
  12. Kazimierz Popławski, Aleksander Pridik. Profesor Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego
  13. Mariquita Compe-Węsławska: Miałam szczęśliwe życie, rozmawiał Kazimierz Popławski
  14. Kazimierz Popławski, „Kochany Klumberg”. Estoński medalista olimpijski i trener Janusza Kusocińskiego
  15. Kazimierz Popławski, Victor Compe. Inżynier z muzyką w sercu

Relacje polsko-estońskie przybliżane są zwykle asymetrycznie, bo przede wszystkim z perspektywy polskiej, pokazują polski wkład do kultury estońskiej. Jest to oczywiście uzasadnione – na przestrzeni wieków polska kultura wywierała większy wpływ i była częściej obecna na ziemiach estońskich niż vice versa. Także liczba Polaków w Estonii – tak w przeszłości, jak i obecnie – jest znacznie większa niż Estończyków w Polsce. Projekt „Estończycy i estońska kultura w Polsce” miał na celu przybliżać polsko-estońskie relacje z perspektywy estońskiej.

Rozpoczynając projekt nieco obawialiśmy się, że 15 tematów, przy przyjętych założeniach, będzie trudne do opracowania (zwłaszcza ze względu na ograniczenia narzucone przez sytuację pandemiczną, m.in. zamknięcie bibliotek). W toku realizacji projektu okazało się jednak, że powstanie wszystkich 15 artykułów, a co więcej, zdaliśmy sobie sprawę z tego, że są jeszcze zagadnienia, które warte są i nadal czekają na opracowanie i przybliżenie czytelnikom, np. estońscy studenci na uczelniach na ziemiach polskich do końca I wojny światowej, relacje kulturalne w okresie komunistycznym (sowieckim), czy biografie nieco zapomnianych twórców (np. tłumacza Riho O. Ilmoja).

Zdjęcie tytułowe: Pracownicy gazety „Teataja” w domu Mihkela Martny. Franziska Martna, później Franciszka Dąbkowska, stoi trzecia od lewej. 1903 r. Zdj. Estońskie Muzeum Literatury.

Estończycy i Estońska kultura w Polsce – podsumowanie projektu
Przeczytaj całość

Fundacja Bałtycka i portal Eesti.pl zrealizują projekt „Estończycy i estońska kultura w Polsce”

Fundacja Bałtycka we współpracy z portalem estońskim Eesti.pl uzyskała wsparcie w estońskim programie grantowym „Väliseesti ajalehtedele suunatud toetusprogramm 2020. aastal” zarządzanym przez Sihtasutus Kodanikuühiskonna Sihtkapital. Dzięki wsparciu zrealizowany zostanie projekt „Estończycy i estońska kultura w Polsce”.

W ramach tegorocznego estońskiego konkursu grantowego „Väliseesti ajalehtedele suunatud toetusprogramm” („Program wsparcia skierowany do estońskich czasopism zagranicznych”), zarządzanego przez organizację SA Kodanikuühiskonna Sihtkapital („Fundacja Społeczeństwa Obywatelskiego”), Fundacja Bałtycka we współpracy z portalem estońskim Eesti.pl z powodzeniem ubiegała się o wsparcie projektu „Eestlased ja Eesti kultuur Poolas” („Estończycy i estońska kultura w Polsce”).

Celem projektu jest zebranie i utrwalenie historii i biografii związanych z estońską kulturą w Polsce. W ramach projektu powstanie 15 pogłębionych artykułów przybliżających historię oraz najważniejsze osoby i zjawiska w estońskiej kulturze w Polsce. W ramach projektu przybliżone zostaną sylwetki m.in. muzyka Viktora Compe, aktora Bruno O’Ya, nauczyciela języka estońskiego w Warszawie Villema Ernitsa; czy zagadnienia takie jak tłumaczenia i estońska literatura po polsku w okresie międzywojennym i współcześnie, nauczanie języka estońskiego w Polsce, działalność towarzystw przyjaźni na rzecz Estonii w Polsce, obecność estońskich studentów na polskich uczelniach i in.

Wszystkie artykuły zostaną opublikowane na stronach portalu estońskiego Eesti.pl w listopadzie i grudniu.

W ramach programu grantowego „Väliseesti ajalehtedele suunatud toetusprogramm 2020. aastal” dofinansowanie uzyskały także projekty organizacji Eesti Ühiskond Saksamaa Liitvabariigis, Rootsi Eestlaste Liit (Rahvuslik Kontakt), Tartu College (Eesti Elu), Aktsiaselts The Nordic Press (Vaba Eesti Sõna, Väike Eesti Sõna), Estonian World Review Inc. oraz Estnisk Tidskrift AB (Eesti Päevaleht Rootsis).

Zachęcamy do śledzenia stron Fundacji Bałtyckiej i portalu estońskiego Eesti.pl.

 

Zdjęcie tytułowe: Studenci korporacji Wäinla w Gdańsku z Polakami / Archiwum TTÜ muuseum (TTÜM F 7642).

Fundacja Bałtycka i portal Eesti.pl zrealizują projekt „Estończycy i estońska kultura w Polsce”
Przeczytaj całość

Przegląd Bałtycki wyróżniony przez Estońskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych

„Przegląd Bałtycki” został wyróżniony przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Estońskiej dyplomem „społecznego dyplomaty”.

Estońskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych co roku w Dniu Obywatela wyróżnia osoby i organizacje pozarządowe, które wnoszą długotrwały i znaczący wkład w rozwój języka i kultury oraz promocję biznesu estońskiego na świecie. Osoby i instytucje wyróżniane są dyplomem „społecznych dyplomatów”. W tym roku estoński MSZ przyznał wyróżnienia po raz 10.

W czasie uroczystości Minister Spraw Zagranicznych Urmas Reinsalu powiedział, że „Estończycy i przyjaciele Estonii, którzy wyznaczyli sobie za misję zachowanie estońskiej tożsamości kulturowej w kraju zamieszkania pomagają zwiększyć wielkość i potęgę naszego kraju powyżej jego wielkości geograficznej. W „Dniu Obywatela”, chciałbym podziękować wszystkim tym oddanym i entuzjastycznym społecznym dyplomatom – wasz wkład jest nieoceniony dla Estonii”.

Dzień Obywatela obchodzony jest w Estonii 26 listopada, w rocznicę przyjęcia pierwszej uchwały Zgromadzenia Państwowego dotyczącej obywatelstwa estońskiego.

Więcej informacji: https://vm.ee/en/news/foreign-ministry-recognises-citizen-diplomats-citizens-day

Zdjęcie: Flaga Estonii. Zdj. Ville Säävuori / Flickr / CC BY-SA 2.0

Przegląd Bałtycki wyróżniony przez Estońskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych
Przeczytaj całość

Nie żyje Agnieszka Durejko, badaczka polskiej mniejszości nad Dźwiną

Jeszcze w 2018 r. współpracowaliśmy nad wydawanym przez Fundację Bałtycką albumem poświęconym zasłużonym dla Łotwy Polakom. Gdy okazało się, że będzie on obejmował także polską mniejszość znad Daugawy, jasne stało się, że musimy poprosić o pomoc Agnieszkę Durejko. Nikt tak jak ona nie zbadał wcześniej biografii poetek znad Dźwiny: Olgi Daukszty, Zofii Rujkówny czy Jadwigi Koreckiej-Gołubiec. W tekście publikacji znalazł się także czwarty biogram autorstwa pani Agnieszki: krótka biografia Ity Kozakiewicz, wskrzesicielki Związku Polaków na Łotwie, deputowanej do Rady Najwyższej Łotwy, która w 1990 r. podniosła rękę w głosowaniu za niepodległością. Łotysze pamiętają jej to do dziś…

***

Agnieszka Durejko (z domu Szahidewicz) urodziła się 4 grudnia 1965 roku we Wrocławiu, jednak jej rodzina ma korzenie na Kresach Wschodnich (ojciec pochodził z woj. nowogródzkiego). Kształciła się muzycznie, była absolwentką Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I Stopnia we Wrocławiu im. Karola Szymanowskiego w klasie fortepianu. W latach 1980-1984 była uczennicą III Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza we Wrocławiu. Po ukończeniu szkoły średniej podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. Pracę magisterską napisała na temat cmentarza na Rossie, już wtedy miejsca patriotycznych polskich pielgrzymek na Litwę, także z Dolnego Śląska. Ukierunkował ją profesor Jacek Kolbuszewski, którego rodzina sama ma związki historyczne z Łotwą, a jego ojciec Stanisław Kolbuszewski wykładał na Uniwersytecie w Rydze i jest także bohaterem naszego albumu.

Po ukończeniu studiów Agnieszka Durejko podjęła pracę w Instytucie Filologii Polskiej jako pracownik naukowo-dydaktyczny. Swe publikacje poświęciła głównie Łotwie, najbardziej znana z nich to książka „Polskie życie kulturalne i literackie na Łotwie w XX w.” (Wrocław 2002), z której do dziś korzystają studenci, doktoranci i dziennikarze zainteresowani krajem nad Dźwiną i jego polską mniejszością. Ważną publikacją była także książka „Polskie wiersze znad Dźwiny”, będąca wyborem i opracowaniem polskiej poezji z międzywojennej Łotwy. Z pod jej pióra wyszły także artykuły naukowe poświęcone choćby Oldze Daukszcie, Zofii Rujkównie, polonijnemu czasopismu „Nasze Życie”, „Dzwon”, a także polskiej edukacji mniejszościowej w przedwojennym państwie łotewskim.

W ostatnich latach Agnieszka Durejko mniej angażowała się w tematykę naukową, podjęła pracę w Centrum Kultury Wrocław-Zachód, jednak do końca była zafascynowana Łotwą, o czym sam miałem okazję się przekonać podczas naszego spotkania na Dolnym Śląsku w lutym 2018 r. Wtedy mieliśmy okazję omawiać szczegóły na temat albumu, którego wydanie planowała nasza fundacja.

Pamięć o Agnieszce zachowała się nie tylko wśród wykładowców, naukowców czy dziennikarzy, ale także u prywatnych osób interesujących się Łotwą. Do wypróbowanych przyjaciółek Agnieszki Durejko należała Agnieszka Brzozowska, która z tej przykrej okazji podzieliła się z nami swoimi wspomnieniami:

Agnieszkę Durejko poznałam w kwietniu 2010 r. Poszukiwałam wtedy poezji Olgi Daukszty. Agnieszka napisała „Polskie wiersze znad Dźwiny”. Niestety książka nie był dostępna w bibliotekach. Poszukałam więc w Internecie kontaktu do autorki. Pierwszego maila napisałam dokładnie 13 kwietnia 2010 r. i tego samego dnia otrzymałam odpowiedź. Tak rozpoczęła się znajomość i przyjaźń z Agnieszką Durejko. Agnieszka była ciekawa innych ludzi. Ta ciekawość to nie było wścibstwo, tylko autentyczne zainteresowanie drugim człowiekiem. Była szczera, bezpośrednia, nie owijała w bawełnę. Myślę, że to między innymi dlatego tak szybko nawiązałyśmy nić przyjaźni. Miałam wrażenie, że znamy się od zawsze, chociaż dzieliło nas 11 lat życia. Mieszkałyśmy w różnych miastach, ja Warszawa, ona Wrocław. Byłyśmy na różnych etapach życia, ale jak spoglądam teraz na naszą korespondencję mailową (mam setki maili od Agnieszki), nie przeszkadzało nam to zupełnie. Pamiętam nasze pierwsze spotkanie i  te spędzone godziny i gdyby nie konieczność odbioru rano dzieci z wycieczki, to zapewne nasze spotkanie przeciągnęłoby się do rana. Agnieszka była dowcipna, lubiła żartować. Była konkretna, kiedy trzeba było pomóc, coś zrobić, obmyśleć jakiś plan. Była współczująca, empatyczna. Lubiłam słuchać jej opowieści o kresach i żeglarstwie …. Lubiła wpadać do mnie znienacka, jednocześnie nie wprowadzając zamętu, dlatego czasami miałam wrażenie, że mi się tylko wydawało, że Agnieszka była u mnie. Uwielbiałam jej gotowanie i apaszki. Taką ją zapamiętam …. 13 kwietnia 2019 r., po dokładnie 9 latach, spotkamy się po raz ostatni…

Agnieszka Durejko zmarła w poniedziałek po krótkiej, ale bardzo ciężkiej chorobie. Pogrzeb odbędzie się w sobotę o godz. 10 na cmentarzu przy ul. Bardzkiej we Wrocławiu. Rodzina uprzejmie prosi, by nie przynosić kwiatów ani wiązanek. Będą za to zbierane pieniądze na Fundację Hospicyjną (KRS: 0000112338; www.hospicjum.wroclaw.pl).

Fundacja Bałtycka przychyliła się do prośby rodziny i wpłaciła datek na wrocławskie hospicjum, jednak zachęcamy także Was, czytelników Przeglądu Bałtyckiego i sympatyków Fundacji o uczynienie tego.

A o Agnieszce będziemy pamiętać nie tylko wtedy, kiedy będziemy wertować kartki naszego albumu…

Tomasz Otocki

Warszawa

Zarząd Fundacji Bałtyckiej składa kondolencje rodzinie i bliskim.

Nie żyje Agnieszka Durejko, badaczka polskiej mniejszości nad Dźwiną
Przeczytaj całość

Podsumowanie działalności Fundacji Bałtyckiej w 2018 roku

Rok 2018 upłynął w Fundacji Bałtyckiej pod znakiem rozwijania Przeglądu Bałtyckiego oraz realizacji pierwszego dużego projektu wydawniczego – albumu „100 Polaków zasłużonych dla Łotwy”.

W minionym roku na łamach Przeglądu Bałtyckiego opublikowaliśmy 240 tekstów, z których większość to pogłębione artykuły i wywiady. W sumie od początku naszej działalności w Przeglądzie Bałtyckim ukazało się niemal 800 artykułów. Teksty te zostały napisane przez około 140 autorów z Polski i regionu.

Wiele z opublikowanych w ubiegłym roku artykułów wpisana była w obchody 100-lecia niepodległości krajów bałtyckich i Polski. Informowaliśmy także o wyborach na Łotwie, sytuacji politycznej i innych najważniejszych wydarzeniach w krajach bałtyckich. W ramach współpracy z firmą Tavex opublikowaliśmy cykl artykułów dotyczących gospodarki i turystyki w regionie Morza Bałtyckiego.

Dodatkowo na łamach portalu informowaliśmy czytelników o 80 różnych wydarzeniach związanych z regionem bałtyckim. Część z nich objęliśmy patronatem medialnym, w wielu – debatach i prezentacjach – uczestniczyli nasi autorzy i redaktorzy.

W 2018 roku utrzymaliśmy dobre wyniki czytelnictwa Przeglądu Bałtyckiego – w ciągu roku ponad 75 tys. czytelników przeczytało łącznie 112 tys. artykułów. Chociaż liczyliśmy na wzrosty wspomnianych liczb, to z jednej strony w wyniku zmiany algorytmu Facebooka straciliśmy wielu potencjalnych czytelników, ale z drugiej strony nadrobiliśmy wzrostem liczby czytelników trafiających z wyszukiwarki Google.

Drugim projektem, który realizowaliśmy od końca 2017 roku i który został ukończony na przełomie października i listopada ubiegłego roku, był album „100 Polaków zasłużonych dla Łotwy”. To niezwykłe trójjęzyczne wydawnictwo realizowaliśmy we współpracy z Ambasadą Rzeczypospolitej Polskiej w Rydze i spółką ORLEN Lietuva. W albumie znalazły się życiorysy 100 Polaków zasłużonych dla relacji polsko-łotewskich. Książka miała swoją premierę w czasie uroczystego przyjęcia z okazji niepodległości Polski, które miało miejsce w Rydze.

W 2019 roku planujemy kontynuować rozwijanie Przeglądu Bałtyckiego oraz realizację kolejnego projektu tematycznego. By być na bieżąco, zapraszamy do odwiedzania naszych stron oraz śledzenia kont w mediach społecznościowych oraz subskrybowania newslettera.

Jeśli cenisz to co robimy – wesprzyj nas darowizną w dowolnej wysokości. Twoje wsparcie przeznaczymy na rozwój Przeglądu Bałtyckiego oraz realizację innych projektów związanych z regionem Morza Bałtyckiego.

Podsumowanie działalności Fundacji Bałtyckiej w 2018 roku
Przeczytaj całość

Ukazał się pierwszy numer mazurskiego czasopisma „Cech”

Z wielką przyjemnością informujemy, że ukazał się pierwszy numer mazurskiego czasopisma „Cech”, którego druk wsparł Przegląd Bałtycki oraz Fundacja Bałtycka.

„Cech” nawiązuje do przedwojennej gazety o takim samym tytule wydawanej przez Kurta Obitza, mazurskiego lekarza, dziennikarza, wybitnego działacza regionalnego, a zarazem naukowca, pochodzącego z powiatu węgorzewskiego, żyjącego w latach 1907-1945. W październikowym numerze „Cechu” znajdziecie artykuł wstępny Piotra Szatkowskiego „Dlaczego na nowo zakładamy »Cech«”, mówioną historię Mazur, artykuł współinicjatora pisma księdza Dawida Banacha, proboszcza parafii luterańskiej w Suwałkach, Mazura od pokoleń, krzyżówkę, zdjęcia nekropolii mazurskich, a także przepisy kulinarne Agnieszki Grzybowskiej. W dwustronicowym tekście programowym redaktor naczelny Piotr Szatkowski podejmuje refleksję nad współczesnością regionu, podkreślając, że „dawne Mazury już nie wrócą i trzeba nauczyć się z tym żyć”.

Jesteśmy bardzo zadowoleni, że jako Przegląd Bałtycki i Fundacja Bałtycka mieliśmy możliwość wesprzeć to wydawnictwo, a pośrednio dodać własną cegiełkę do umocnienia się środowiska zainteresowanego pracą na rzecz Mazur i Prus Wschodnich. Informujemy, że gazeta „Cech” dostępna jest w druku (wyszła w nakładzie 300 egzemplarzy), ale także online. Można ją wesprzeć pod adresem https://zrzutka.pl/8vvmyj.

Gnarujta szie! (Trzymajcie się!)

Ukazał się pierwszy numer mazurskiego czasopisma „Cech”
Przeczytaj całość

Ukazał się album „100 Polaków zasłużonych dla Łotwy”

Ukazał się zapowiadany album „100 Polaków zasłużonych dla Łotwy” będący wspólnym projektem Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Rydze, ORLEN Lietuva oraz Fundacji Bałtyckiej. Album wpisuje się w obchody 100-lecia niepodległości Polski i Łotwy.

Album „100 Polaków zasłużonych dla Łotwy” przygotowany został z okazji obchodzonego przez Polskę i Łotwę 100-lecia niepodległości. Polska 11 listopada 1918 r. odzyskała niepodległość, a Łotwa 18 listopada 1918 r. po raz pierwszy wywalczyła niepodległość. W XX w. losy Polski i Łotwy – bez względu na to czy oba kraje były niepodległe czy ich niezależność była ograniczona – przenikały się, co doskonale oddają życiorysy wybitnych Polaków zasłużonych dla Łotwy, które zostały przybliżone w albumie. W książce znalazły się biogramy działaczy polonijnych, dyplomatów, wojskowych, naukowców, historyków, inżynierów, pisarzy, poetów, tłumaczy literatury, artystów, dziennikarzy, działaczy społecznych i politycznych oraz duchownych.

Na 260 stronach albumu znalazło się 100 biogramów, artykuł historyczny dotyczący relacji polsko-łotewskich oraz zdjęcia ilustrujące najważniejsze dla wzajemnych relacji wydarzenia i działalność instytucji – placówek dyplomatycznych i organizacji polonijnych. Album został przygotowany w trzech wersjach językowych (w ramach jednej publikacji): polskiej, łotewskiej i angielskiej.

Album „100 Polaków zasłużonych dla Łotwy” został wydany przez Fundację Bałtycką z inicjatywy Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Rydze i przy wsparciu finansowym ORLEN Lietuva. Fundacja Bałtycka była odpowiedzialna zarówno za przygotowanie biogramów i artykułów, ich tłumaczenia na języki łotewski i angielski, wybór zdjęć, jak też przebieg całego procesu wydawniczego. Projekt składu i druk zrealizowało studio projektowe rzeczyobrazkowe.

Album „100 Polaków zasłużonych dla Łotwy” zostanie zaprezentowany w poniedziałek 5 listopada przez Ambasadę Rzeczypospolitej Polskiej w Rydze oraz jesienią przez Fundację Bałtycką w Warszawie.

Więcej informacji nt. albumu „100 Polaków zasłużonych dla Łotwy”: info@fundacjabaltycka.org.

W związku z pytaniami o możliwość nabycia albumu informujemy, że ze względu na okolicznościowy charakter publikacji oraz jego ograniczony nakład, album nie trafi do sprzedaży. Album można natomiast zdobyć zostając darczyńcą i dołączając do Przyjaciół Fundacji Bałtyckiej, dla których zarezerwowaliśmy 20 egzemplarzy. Więcej informacji na stronie „Przyjaciele Fundacji Bałtyckiej”.

 

Ukazał się album „100 Polaków zasłużonych dla Łotwy”
Przeczytaj całość

Wspieraj Fundację Bałtycką robiąc zakupy online

Fundację Bałtycką możesz wspierać darowiznami na kilka sposobów: przelewem bankowym lub płatnościami online, a teraz także korzystając z wtyczki FaniMani. Nowy sposób to prosty i bezpłatny sposób wsparcia – drobna kwota z rachunku za zakupy robione online przeznaczana jest na wsparcie fundacji.

Aby wspierać Fundację Bałtycką robiąc zakupy online wystarczy wejść na stronę:


oraz pobrać i zainstalować „przypominajkę”, czyli wtyczkę do przeglądarki, która będzie za Ciebie pamiętać o włączeniu darowizny.

W czasie zakupów (oraz wyszukiwania sklepu), jeśli dany sklep online bierze udział w programie, wyświetli się powiadomienie o możliwości aktywowania darowizny – do czego zachęcamy.

Drobna część kwoty z rachunku za zakupy online zostanie przeznaczona na rzecz naszej fundacji. Wsparcie to nie podwyższa rachunku, a więc wsparcie nie generuje dodatkowego kosztu.

Zachęcamy także do przekazywania linku i zachęcania znajomych do wspierania w ten sposób naszej fundacji.

Dziękujemy za wsparcie!

 

Jeśli chcesz dodatkowo założyć konto w serwisie FaniMani, możesz to zrobić korzystając z poniższego zaproszenia:


FaniMani.pl to serwis fundacji wspomagającej zbieranie środków przez inne organizacje. W programie bierze obecnie udział ponad 1000 sklepów internetowych z różnych branż, przekazują one średnio 2,5% wartości rachunku na rzecz wybranej organizacji.

Wspieraj Fundację Bałtycką robiąc zakupy online
Przeczytaj całość

Spółka Tavex wesprze działalność Fundacji Bałtyckiej

Fundacja Bałtycka i wywodzącą się z Estonii spółka Tavex zawarły porozumienie o współpracy. W wyniku współpracy na łamach Przeglądu Bałtyckiego i serwisu Eesti.pl powstanie cykl publikacji poświęcony polsko-estońskiej współpracy gospodarczej.

Zawarte porozumienie przewiduje stałe wsparcie przez firmę Tavex działalności statutowej Fundacji Bałtyckiej. Wsparcie firmy zostanie przeznaczone przede wszystkim na rozwój głównego projektu fundacji, tj. wydawanego od 2015 r. Przeglądu Bałtyckiego. Wynikiem współpracy będzie cykl publikacji – na łamach Przeglądu Bałtyckiego i serwisu Eesti.pl – poświęcony relacjom polsko-estońskim, przede wszystkim powiązaniom gospodarczym łączącym oba kraje i region Morza Bałtyckiego.

Ze względu na estoński rodowód i bałtycko-nordycki zasięg działalności spółki Tavex oraz cele statutowe Fundacji Bałtyckiej, zawarte porozumienie o współpracy będzie wzajemnie korzystne. Porozumienie przyczyni się do rozwoju Fundacji Bałtyckiej i Przeglądu Bałtyckiego oraz podkreśli pochodzenie firmy Tavex, a tym samym przybliży solidną markę, jaką firma zbudowała w Europie Północnej.

Tavex dostarcza metale szlachetne oraz oferuje usługi wymiany walut i usługi płatnicze dla osób prywatnych, klientów o najwyższych dochodach, jak i firm różnych wielkości i instytucji finansowych. Tavex został założony w 1991 r., jako część estońskiej grupy Tavid, wiodącego dealera metali szlachetnych w Europie Północnej. Firma działa obecnie w dziesięciu krajach w regionie Morza Bałtyckiego oraz w Bułgarii, w których posiada 30 ekskluzywnych kantorów wymiany, które obsługują średnio 1,3 miliona klientów rocznie. Od 2014 r. Tavex działa także w Polsce, posiada biuro w Warszawie przy ul. Świętokrzyskiej.

Więcej o spółce Tavex i świadczonych przez nią usługach można przeczytać na jej stronie internetowej: Tavex.pl.

Spółka Tavex wesprze działalność Fundacji Bałtyckiej
Przeczytaj całość